HET WIJZE WEB

2010-03-25T19:40:00.000+01:00

Beste bloggers!

Van tevoren had ik aangekondigd dat ‘Het Wijze Web’ een experiment is, zowel door de participatie van lezers om hun kennis te delen als door mijn eigen (on)vermogen interessante onderwerpen aan te reiken die de lezer interesseren en tot een reactie aanzetten. Daarnaast valt of staat het experiment met voldoende bereik. Wat ik ook heb onderschat, is dat veel mensen het gewoonweg te druk hebben om steeds maar weer alles te lezen, laat staan te reageren.

De mix van voornoemde factoren doet mij besluiten om te stoppen met dit blog. Ik wil iedereen danken die mij gevolgd heeft en die reacties heeft gegeven.

Tot ziens, mijn wijze bloggers,

Frank

Edward de Bono - Het parallelle denken

2010-02-18T14:55:00.001+01:00

Edward de Bono (Malta, 1933) is een Brits psycholoog, arts en managementauteur. Hij studeerde met een Rhodesbeurs aan de Universiteit van Oxford. Hij verzorgde colleges aan de universiteiten van Oxford, Cambridge, London en Harvard. Voor de BBC maakte hij de televisieserie The Bono's Thinking Course en voor de Duitse WDR The Greatest Thinkers. De Bono bedacht onder andere de term 'lateraal denken' en het concept van de 'zes gekleurde hoeden'. Voorbeelden van wat hij bereikt heeft met het lateraal denken concept zijn de Olympische Spelen in Los Angeles in 1984, de eerste spelen die winstgevend waren. De organisatiedirecteur Peter Ueberoth, schreef dit succes toe aan De Bono. Hetzelfde geldt voor John Bertrand, schipper in de America's Cup.

Bron: Wikipedia

'Parallel denken' is een begrip, uitgevonden en uitgewerkt door Edward de Bono. Parallel denken is wel omschreven als een constructief alternatief voor de dialectische methode, waarin tegenstanders elkaar proberen te overtuigen van hun gelijk door zo veel mogelijk argumenten aan te dragen om de eigen visie te onderbouwen en die van hun opposant te weerleggen. Parallel denken is een verdere uitwerking van het begrip 'lateraal denken', eveneens door De Bono ontwikkeld. De nadruk ligt bij parallel denken nóg meer op dat wat kan zijn (alternatieve mogelijkheden) dan op dat wat is (rationeel af te leiden).

Parallel denken is een denkproces dat gelijktijdig focust op verschillende, vaak tegengestelde . benaderingen van een probleem of vraagstuk. In een groep toegepast, wordt zo de dialectische benadering -die vaak leidt tot de vraag wie er gelijk heeft- effectief vermeden.

Alle deelnemers in het denkproces kunnen bijdragen aan het verkennen van het onderwerp, vanuit hun eigen kunde, kennis en ervaring. Belangrijk hierbij is dat ze in hun eigen 'spoor' blijven en zich niet laten verleiden inhoudelijk op de argumenten van hun 'parallelle denkers' in te gaan. Dit vereist wel de bereidheid om zich aan de regels te houden en iemand de verantwoordelijkheid te geven over de regie, om zó het denkproces te bewaken.

Samenvattend kunnen we stellen dat 'parallel denken' inhoudt, dat men zijn eigen mening kan laten bestaan naast de mening van een ander. We zijn van nature geneigd te denken in tegenstellingen. Jij zegt A, ik zeg B, dus jij hebt ongelijk. Maar stel nou dat we beiden gelijk hebben?

Een mooi voorbeeld hiervan vinden we bij de oude Romeinen, die hun god Janus afbeeldden met twee gezichten. Aan de twee kanten van de beeldenaar of het beeld zie je verschillende gezichten met verschillende gelaatsuitdrukkingen.. Zo wordt het moeilijk om van Janus - de god van het begin en het einde - een eenduidige beschrijving te geven.

Een voorbeeld van Edward de Bono: Een man liet de ene helft van zijn auto rood spuiten en de andere helft grijs. Hij vond het leuk als getuigen elkaar zouden tegenspreken wanneer hij betrokken zou raken bij een auto-ongeluk.

Literatuur:

Edward De Bono, Parallel thinking: from Socratic thinking to de Bono thinking, Viking 1994

Edward de Bono - Het laterale denken

2010-02-15T14:01:00.011+01:00

Edward de Bono (Malta, 1933) is een Brits psycholoog, arts en managementauteur. Hij studeerde met een Rhodesbeurs aan de Universiteit van Oxford. Hij verzorgde colleges aan de universiteiten van Oxford, Cambridge, London en Harvard. Voor de BBC maakte hij de televisieserie The Bono's Thinking Course en voor de Duitse WDR The Greatest Thinkers. De Bono bedacht onder andere de term 'lateraal denken' en het concept van de 'zes gekleurde hoeden'. Voorbeelden van wat hij bereikt heeft met het lateraal denken concept zijn de Olympische Spelen in Los Angeles in 1984, de eerste spelen die winstgevend waren. De organisatiedirecteur Peter Ueberoth, schreef dit succes toe aan De Bono. Hetzelfde geldt voor John Bertrand, schipper in de America's Cup.

Bron: Wikipedia

Edward de Bono is bekend als denker over het denken. Zowel het begrip ‘lateraal denken’ als de term ‘parallel denken’ worden aan hem toegeschreven, dan wel geperfectioneerd door hem, als methoden om anders te denken over problemen en vraagstukken.

Kenmerken van lateraal versus traditioneel denken

Lateraal denken	Traditioneel denken
Probeert nieuwe manieren te vinden om tegen dingen aan te kijken	Gaat uit van de bekende denkpatronen
Vermijdt te denken in termen van “goed”of “fout”	Zoekt naar het “juiste”
Kijkt in termen van: 'wat is verschillend'	Kijkt in termen van: ‘wat is overeenkomstig’
Analyseert ideeën om te bepalen hoe deze gebruikt kunnen worden om nieuwe ideeën te genereren	Analyseert ideeën door te kijken waarom ze niet werken
Moedigt onlogisch denken door vrije associatie aan. Verwelkomt nieuwe, niet- relevante informatie	Moedigt een logische, stapsgewijze aanpak aan. Relevante informatie is het enige dat telt

Methoden van lateraal denken die door De Bono zijn bedacht:

Omgekeerd denken
Voorbeeld: de vraag: “hoe kunnen we het aantal verkeersovertredingen terugdringen?”. Brainstorm met het idee:”hoe kunnen we zo veel mogelijk verkeersovertredingen krijgen?”. Gebruik vervolgens deze ideeën om het aantal overtredingen terug te dringen.

Techniek van de cross reference
Vraag experts van andere vakgebieden hoe zij het probleem aan zouden pakken.

Analogieën
Voorbeeld. “Als de organisatie een raceauto zou zijn, die wedstrijden moet winnen, wat betekent dit voor de planning van de wedstrijden, voor de voorbereiding, etc.” Vertaal vervolgens deze ideeën terug naar de organisatie en hoe deze de organisatie (ééer) winstgevend kunnen maken.

Willekeurige woorden simulatie
Prik een woord uit het woordenboek. Leg vervolgens een link tussen het woord en het probleem.

Bronnen:

Literatuur:

E. de Bono, Lateral thinking: creativity step by step
E. de bono, Lateral thinking for Management
E. de Bono, Lateral thinking: A textbook of creativity

Reacties op Synchroniciteit - Een antroposofische benadering

2010-02-02T16:24:00.001+01:00

We zijn zo gewend aan “onze rationele manier van "denken", dat we allerlei innerlijke kanten van het
verschijnsel synchroniciteit over het hoofd zien. Die rationele benadering hebben we aangelegd voor
empirisch toetsbaar, natuurwetenschappelijke kennis. De Berlijnse fysioloog Du Bois-Reymond (1815-1896) sloeg in zijn voordracht “Over de grenzen van de natuurwetenschappen” (1872) een andere, kritische toon
aan. Hij onderscheidde twee soorten verschijnselen; verschijnselen die onafhankelijk van onze waarnemingen
optreden en verschijnselen die zich in het innerlijk van waarnemers voordoen. De laatste categorie kwalificeerde hij als subjectieve waarnemingen en derhalve als onacceptabel.
Natuurwetenschap is te herleiden tot waarneming van bewegingen van materiële zaken. Als we dat goed kunnen vastleggen in maat en getal, dan bevredigt dat onze behoefte aan exact inzicht geheel.
Die stelling werd geponeerd in een tijd, dat men in de geneeskunde en in de natuurwetenschappen schoon
genoeg begon te krijgen van allerlei quasi-wetenschap, die als onbegrepen resten van traditioneel overgeleverd weten dat zich nog altijd deed gelden. Tegen de achtergrond van Immanuel Kant (1724 - 1804)met zijn theorie over de onkenbaarheid van “Das Ding-an-sich”, omdat ons bewustzijn nu eenmaal gevangen is in de categorieën van ruimte en tijd, werd alle andersoortige kennis overboord gegooid. En het is niet te ontkennen, dat die attitude inderdaad de ongekende vlucht van de moderne natuurwetenschappen op gang heeft gebracht.

Maar is die ontkenning van andere soorten van weten dan wel gefundeerd? Wanneer men bijvoorbeeld de artikelen van Borst in de NRC en van de zijde van de Vereniging ter Bestrijding van de Kwakzalverij nader beschouwt, dan staan zij nog altijd hartstochtelijk garant voor de opvatting van Du Bois-Reymond. Ik vind zo’n opstelling heel fanaat en schadelijk, want hun kennis is toch echt niet alleen maar zaligmakend.

We hebben het afgelopen jaar heel veel te horen gekregen over Darwin (1809 - 1882) en de evolutieleer. Het is eigenlijk een grandioze gedachte, dat de wereld een ontwikkelingsproces te zien geeft, wanneer we de
verschijnselen maar op een bepaalde manier leren te rangschikken. Wat onderbelicht is gebleven, is alles wat er niet aan de gangbare evolutietheorie niet klopt. Voorbeeld: Er heeft ooit een oerknal plaatsgevonden. Dat zou het begin geweest zijn van alles, wat we nu in onze wereld waarnemen: de materie, de planten, de dieren en de mensen. Nog afgezien van wat er nu is gaan oerknallen in het begin van alles, komen we als eerste probleem tegen, dat die materie uit zichzelf tot leven is gekomen. Hoe kan iets spontaan uit het niets nu meer worden dan het was? Waar komt het leven vandaan? De natuurwetenschappers roepen allemaal in koor, dat weten we nóg niet, maar dat komen we wel aan de weet! Waarom moet ik dat geloven?

De planten hebben bovendien ook nog bewustzijn ontwikkeld en konden waarnemend gaan bestaan. Waar komt dat bewustzijn nu vandaan? En aan het eind van het bereikte dier-zijn is de mens de laatste 100.000 jaar ook nog eens rechtop gaan lopen en heeft de laatste 10.000 jaar een nieuw bewustzijn ontwikkeld in de vorm van het Ik-bewustzijn. Allemaal zo maar. Steeds weer is de evolutie zonder enige achtergrond uit het niets méér geworden dan het was. Ra, ra, hoe kan dat ?
Nu komt ook nog de vraag op, gaat de evolutie bij de mens stoppen ? Of gaat de evolutie nog door, maar waarheen dan? Wat gaan we nog ontwikkelen? Of is er nog een andere mogelijkheid?
De evolutionisten zijn zo gewend om maar alleen de ene kant uit te denken, dat ze vergeten om ook eens een
andere gang van zaken te overwegen. Zou het ook kunnen, dat alles niet vanuit het niets, maar vanuit een “Idee” of in de “Geest” tot ontwikkeling is gekomen? Dat er in de paar miljard jaar een verdichting van de geest heeft plaatsgevonden via warmte, lucht en water tot materie. Dat het hoogste, de idee van de mens,
het langst geest is gebleven in de geestelijke wereld; dat deze mens daarom het laatst in een materiële vorm is
verschenen in de evolutie; dat de dieren voor de mens op aarde zijn verschenen, omdat ze minder geestelijk zijn dan de mens; dat de dieren verschenen nà de planten, omdat de planten ‘minder geestelijk’ zijn dan de dieren; en dat de dode materie het eerst in materiële vorm moest verschijnen, omdat de geest daarin het meest is zoekgeraakt?
Wat staat er dan nu nog te gebeuren met de evolutie? Het hoogste, dat in de evolutie tot ontwikkeling is gekomen is het menselijk bewustzijn, het Ik-bewustzijn. Dat is natuurlijk niet meet- en weegbaar, want in de mens is de geest nog in volle ontwikkeling. Maar de geest bevat het geheim om uit zichzelf méér te worden dan het is. Dan kunnen we nu beginnen aan een vergeestelijkingsproces, met dien verstande, dat de evolutie van nu af aan in de handen van de vergeestelijkende mens ligt. En dat hij die eigenschappen in zijn innenwereld (lees: ziel) tot ontwikkeling kan gaan brengen; die hem terug kunnen brengen bij de geest, dwz. als bewust wezen in de dan bewustwordende wereld van de geest.

Dan hebben we ook een verklaring voor het feit, dat wanneer de mens zich met zijn verstand richt op de hem omringende wereld, dat hij daar wijsheid (wetenschap) aantreft, want die wijsheid zit in de hele wereld “hineingeheimnist”.

Nu moeten we alleen nog het weten niet willen beperken tot het dogma van de materie. We moeten leren in onze binnenwereld nieuwe zintuigen te ontwikkelen, waarmee we bijv. kunnen doordringen tot waarnemingen in de wereld van het leven. Daar verzeilen we dus in een nieuwe kwaliteit van bewustzijn met de daarbij passende zintuigen. Met onze gewone zintuigen, die ook een product zijn van de evolutie, nemen we de materiële wereld waar, met de “levenszintuigen” het leven. Dan zouden we bijv. het levenslichaam van de planten kunnen “zien”. Dat deed Paracelsus (1494-1541) al. Hij “zag” het levenslichaam van de planten in zijn kruidentuin; hij zag ook het levenslichaam” van zijn hartpatienten en ontdekte etherische overeenkomsten bij plant en mens. Zo werd hij de ontdekker van de “digitalis”, een middel tegen hartrytmestoornissen, dat tot op heden door de cardiologen wordt voorgeschreven.
Hier komen we het verschijnsel: synchroniciteit tegen! Dat is ook de reden, dat zeer bepaalde mensen,
bijvoorbeeld de helderziende Hildegard von Bingen (1098 - 1179) de kruiden ontdekte als geneesmiddel; daar heeft ze zelfs een heel boek over geschreven. Is dat flauwekulkennis? Neen, zeker niet. Heel stilletjes zijn de allermodernste geneesmiddelfabrikanten op zoek naar kruiden bij zgn. primitieve volken, naar de kruiden die zij tegen ziekten gebruiken. Hebben deze volken die bij toeval gevonden? Neen, zeker niet; maar wel met hun helderziende zintuigen.

Dus hoe gaat de evolutie verder? We zullen deze zintuigen opnieuw moeten leren ontwikkelen. Dan komen we in een nieuw aspect van de spirituele evolutie. Het blijkt, dat je die zintuigen niet kunt ontwikkelen, wanneer je niet bereid bent een “beter mens” dus een moreler mens te worden. Paracelsus en Hildegard wisten dat heel goed en hebben ook beschreven, hoe een meditatief leven naar “dieper bewustzijn” leidt.
De huidige wetenschap kan de meest onmorele dingen ontwikkelen, zoals atoom- en waterstofbommen, oorlogsgassen, want aan de materie kleeft geen moraal. Die komt je pas tegen op het niveau van het Leven, de bewustzijnslaag, die achter de materie van de planten schuilgaat. Welnu, kijk waar de moderne wetenschap ontspoort, onmoreel handelen gedoogt met de zuur verworven kennis en filosofen van buiten af moet inhuren, om te weten wat goed en kwaad is, want hun natuurwetenschap levert gewoon geen moraal. Zo bestaan er dus 4 lagen van bewustwording:
- de materielaag levert de natuurwetenschappen.
- de levenslaag zal inzicht gaan opleveren op het niveau van de levenskwaliteit.
- de bewustzijnslaag geeft inzicht in de werkelijkheid van de binnenwereld van de ziel
- de geestlaag zal wezenlijke inzichten opleveren in de wereld van de Geest.
Op deze niveaus is synchroniciteit helemaal geen probleem meer en heel goed te begrijpen. Alleen dat begrijpen moet nog worden geleerd.Wanneer je meer wil weten over deze kijk op de wereld, lees het maar eens na in: “Geheimwissenschaft” (Wetenschap van de Geheimen van de Ziel) van Rudolf Steiner (1861 - 1925).

Reacties op Synchroniciteit - Zinvol toeval!

2010-01-30T15:53:00.043+01:00

Samenvatting van de reacties:

Een lezeres beschrijft een paar opmerkelijke voorbeelden van ‘zinvol toeval’. Eén ervan gaat als volgt: "Mijn dochter studeerde in Sheffield en we spraken af om elkaar in Londen te treffen, bij het warenhuis Harrods. Mijn dochter reisde per bus en ik vloog naar ‘Stensted Airport’ , en reisde van daar per tube naar Londen. Ik was veel te vroeg, maar kon wel een uurtje stukslaan in Harrods.

Onderweg naar Londen kijk ik ineens op naar het naastgelegen treincompartiment; op datzelfde moment draait mijn dochter, die in dat compartiment stond te lezen, zich om en we zien elkaar. Pas bij een volgend station kan ze vanuit haar wagon naar die van mij rennen. Het weerzien was geweldig.

Mijn dochter vertelde later dat ze veel te vroeg zou aankomen en om tijd te rekken was ze uit de bus gestapt en naar de underground gelopen om een tube naar het centrum te nemen. Als je weet hoe lang zo'n trein is en hoeveel er per uur rijden, is de kans dat je elkaar treft nihil. Laat staan dat je elkaar ziet!

Toevallig? Ik denk van niet".

Een andere moeder bezoekt haar studerende zoon in Texas. Het bezoek is niet aangekondigd. Het moet een verrassing zijn. Aangekomen op het vliegveld huurt ze

een auto en rijdt naar de campus van de universiteit. Ze is voor de eerste keer in de VS en moet wel even - letterlijk - haar weg zoeken.Op de campus wil ze informeren waar haar zoon verblijft, maar er is niemand te bekennen. Op goed geluk gaat ze een gebouw binnen, maar ook dat lijkt uitgestorven. Ze klopt op de deur van een kamer, in de hoop daar iemand aan te treffen. Dat is ook zo... en tot haar stomme verbazing treft ze daar haar zoon aan die op bed ligt te lezen. Moederlijk intuïtie of 'zinvol toeval'?

Een lezeres maakt ons attent op een interessant boek van Joseph Jaworski: ‘Synchronicity: The Inner Path of Leadership’ Voer voor managers!
Ze haalt ook nog een bijzonder voorval aan van ‘zinvol toeval’: “Ik besloot op de afscheidsbijeenkomst van mijn vriendin die stervende was, dat ik graag een week op een ‘retreat’ wilde met een coachings-echtpaar dat mijn vriendin ook kende en die beiden ook bij de bijeenkomst waren. Toen ik een mail gestuurd had dat ik graag mee zou gaan, stond ik onder de douche na te denken hoe mooi het zou zijn als de zus van mijn vriendin ook mee zou gaan naar de retreat. Dat zij dan met mij mee zou kunnen rijden en dat we dan over haar zus zouden kunnen praten. Die avond ontving ik een mailtje van de coaches waarin zij mij vroegen of ik er bezwaar tegen had als de zus van mijn vriendin ook meeging! Het is precies gegaan zoals ik had bedacht: Zij reed met mij mee en we hebben heerlijk veel over mijn vriendin/haar zus gesproken en dat was heel erg fijn!”

Een lezeres schrijft:"Ik had vorige week een interessante
ervaring met synchroniciteit.
Ik bridge met een zeer goede vriendin, waarmee ik een
diepe band heb. We spelen meer dan 1 x per week bridge
met elkaar, waarbij heel wat wordt afgekletst. Van
flauwekul tot en met de diepste zieleroerselen.
Vorige week droomde ik, dat mijn vriendin haar hele
huiskamer had omgegooid; ze had de vleugel uit de
zijkamer gehaald en daardoor een hele andere indeling van
de woonkamer en-suite moeten maken. Ik was in
mijn drooom ontzet over het resultaat; ik vond het
kortweg afschuwelijk! De volgende ochtend vertelde ik
mijn man over deze droom.Later die dag ging ik bij mijn
vriendin op bezoek en ik vertelde haar over mijn droom.
Daarop antwoordde ze, dat ze inderdaad een poging had
gedaan om de hele kamer om te gooien om tot een nieuwe
indeling te komen, maar dat ze het maar bij die poging had
gelaten, want in de nieuwe situatie viel niet te leven!
Binnen een paar uur kregen mijn man en ik de bevestiging
van synchroniciteit !"

Dat 'synchroniciteit' vaker in dromen voorkomt, bewijst ook het verhaal van een bevriende psychiater. Hij schrijft:
"Ik had 20 jaar geleden een aantal interessante ervaringen. Ik verkeerde in een periode, dat ik regelmatig 'vliegdromen' had, waarin ik de meest uitzonderlijke ervaringen had.Ik hanteerde in mijn droom een heel bepaalde ademtechniek, nl.: Om te kunnen gaan vliegen, moest ik mijn ademhaling regelen en dan
werd ik op een gegeven moment zo licht, dat ik de lucht in kon gaan. Het bijzondere van mijn vliegdromen was ook, dat ik mij s'morgens na het wakker worden eigenlijk niet goed kon realiseren, dat ik normaliter níet vliegen kon.
Ik werd in die periode door een collega aangesproken, waar ik een nogal hoogoplopend conflict mee had gehad en die mij ten zeerste verbaasde, dat hij mij opbelde. Hij zei: "ik zal het je later wel uitleggen." Kortom, hij kwam met mij praten over zijn huwelijksproblemen, die er niet om logen.
Ik heb een aantal gesprekken met hem gehad, waardoor hij het besluit kon nemen om van zijn vrouw te scheiden. In één van de laatste gesprekken vroeg ik hem,waarom hij nu juist mij had gevraagd om hem te helpen uit de impasse van zijn leven te komen. Hij begon te lachen en zei: Nou, dat zal je wel niet willen geloven, maar ik heb, ondanks onze problemen van jou gedroomd en wel: dat ik naar je toe moest gaan om van jou te leren vliegen!
Hij had in zijn droom contact met mij opgenomen en wij hebben een afspraak gemaakt, dat ik hem in de duinen zou leren vliegen. Hij beschreef precies, hoe ik hem heb geïnstrueerd hoe je de adem kon regelen en we hebben samen
hoog in de lucht, al ademend een grote vliegronde gemaakt en zijn veilig op de grond teruggekomen. Toen hij na die droom wakker werd, dacht hij, als ik mij in mijn droom zo aan hem heb kunnen toevertrouwen, dan is hij ook de therapeut, die mij zou kunnen helpen. Toen hij mij dat verteld had, kan je zijn verbazing voorstellen, dat ik hem van mijn droom-vlieg-techniek vertelde en over verschillende van mijn vliegervaringen."

Reacties op Synchroniciteit - Inhoudelijke verklaringen

2010-01-30T15:52:00.053+01:00

Samenvatting van de inhoudelijke reacties:

Een lezer attendeert ons nog op een heldere toelichting van synchroniciteit:
”Synchronicity is the experience of twoor more events that are casually unrelated. The events should be unlikely to occur together by chance. The concept does not question, or compete with, the notion of casualty. Instead, it maintains that just as events may be grouped by cause, they may also be grouped by their meaning. Since meaning is a complex mental construction, subject to conscious and subconscious influence, not every correlation in the grouping of events by meaning needs to have an explanation in terms of cause and effect."

Een goede vriend schrijft : “Toeval is iets wat je toevalt!.

Iets waar je nooit om vraagt!

Het kan positief of negatief uitvallen”.

Een lezeres haalt intuïtie aan: "Het fenomeen intuïtie hangt volgens mij nauw samen met 'zinvol toeval'. De aloude wijsheid van ergens eerst 'een nachtje over slapen' verwijst naar je intuïtie. Intuïtie is voor mij een bron van wijsheid, rijkdom en innerlijke rust. Een bron die voor iedereen voor het grijpen ligt, maar die je ook kan

ontglippen! Ik vermoed dat er, behalve ieders persoonlijke bron van wijsheid, er ook nog een collectieve bron moet zijn waaruit het onbewuste kan putten. Een reservoir van menselijke ervaringen en handelingen die min of meer tijdloos zijn. En eigenlijk is die hype rondom The Secret van 1 of 2 jaar geleden ook te herleiden tot Ruud Heijblom's definitie van synchroniciteit: de verbinding tussen een innerlijke gedachte (intentie) en een uiterlijke manifestatie".

Een lezeres maakt ons attent op een interessant boek van Joseph Jaworski: ‘Synchronicity: The Inner Path of Leadership’ Voer voor managers!

Een lezer schrijft: ”Oorzaak en gevolg geeft veel zekerheid, het is rationeel en goed verklaarbaar. Volgens mij zijn we altijd op zoek naar zekerheid en bevestiging. Maar is het niet zo dat we altijd bezig zijn om gebeurtenissen en beelden te "matchen" met iets dat we al kennen? Is het ook niet zo dat we een gekleurde bril op hebben en dus alleen maar zien wat we willen zien (en kunnen bevatten)?”

Een lezer attendeert ons op het ‘MIT Center for Collective Intelligence’.
Hij schrijft:”Een andere invalshoek, maar wellicht interessant voor je lezers."

Interessant is ook de volgende reactie..” Tijdens het ontstaan van Achmea, de fusiegolf tussen 1994 en 1998, was de toenmalige bestuursvoorzitter ook aanhanger van 'toeval bestaat niet' en 'alles is creatie’:iedereen creëert zijn eigen werkelijkheid (Kant).. Directieleden en high potentials (waar ik toen tot behoorde) werd deze filosofie aangeboden in een leergang van zes maanden. Naast Jung heb ik daar ook Sheldrake ontdekt; een natuurkundige die zich verwonderde over de onoplosbare vraagstukken in de biologie en daarbij quantumfysica en filosofie met elkaar verbond. De hypothese die hij beschrijft heet 'vormende oorzakelijkheid' en gaat er vanuit dat het universum wordt geleid door eigen diepere wetten. Interessant om te lezen, mede in het licht van het Darwin-jaar en de creationisten-discussie. Boeiend uiteengezet en biedt ook weer aanknopingspunten voor psychologische en parapsychologische zaken die mensen (soms) bezig houden.”
Literatuur: Rupert Sheldrake, Een nieuwe levenswetenschap, 1983

17 jan. 2010

De volgende reactie sluit hierbij prachtig aan. Onder de kop ‘Hoezo toeval...je roept het zelf op’ schrijft een lezer: “Mooi dat we leven in één groot krachtenveld, letterlijk en figuurlijk.. Waarin bepaalde soorten atomen synchroon aan elkaar lopen, dezelfde bewegingen spiegelen, hoe ver ze ook van elkaar verwijderd zijn. De energie die je voelt, is niks anders dan de reactie van de atomen die een trilling aanpassen of juist synchroon laten lopen aan andere (bundels) atomen. Hoe kan het dat de hond zijn baas 'voelt' aankomen? Hoe kan het dat het wiel, maar ook de boekdrukkunst, op ongeveer vergelijkbare momenten, maar op volstrekt verschillende plaatsen werden uitgevonden? We leven in één groot veld van mogelijkheden, waarin we elkaar eindeloos beïnvloeden. Waarin de één de signalen oppikt en de ander ze laat 'liggen'. Hetzelfde gevoeligheidsniveau, maar andere verwerking.
In feite zijn harmonie en daarmee synchroniciteit de basismomenten (denk aan trillingsmomentum) van de oorsprong. Een harmonie die elke keer weer zichzelf probeert te herstellen. Ik heb voor ‘Het Vitaliteit Boek’ vele mooie voorbeelden mogen waarnemen van zowel harmonie als synchroniciteit. Ook voor ‘Samen Genezen’, waarvoor ik het eerste congres mocht organiseren met Sheldrake en McTaggart werden raadsels realiteit.
Bij de voorbereiding voor het Stralingscongres mocht ik weer ervaren dat Popp, Emoto, Bohr etc. vanuit verschillende disciplines hetzelfde aantonen: het fundamentele moment van harmonie. Ik ben benieuwd wat ik nog op mijn eigen ‘tocht’ aan synchroniciteit mag aantreffen...”

Synchroniciteit – Méér dan toeval?

2009-12-31T20:03:00.070+01:00

Een vriendin van ons keek onlangs naar het TV-programma van en over Freek de Jonge op de VPRO. Het was een uitzending die de volgende dag een vervolg zou krijgen en ze vroeg zich af hoe Freek er de volgende dag uit zou zien. Later die dag ging ze werken op haar computer, waarbij ze de ingeving kreeg de naam van een oude vriendin te Googlen. Een vriendin die ze al tientallen jaren uit het oog was verloren en aan wie ze eigenlijk nooit meer dacht. De zoektocht eindigde in het gastenboek van Hella Jongerius, de vrouw van Freek. Daarin had de ‘verloren vriendin’ jaren geleden een boodschap achtergelaten: “Ik ga morgen naar een optreden van Freek. Benieuwd wat voor fraais je nu weer voor hem ontworpen hebt”.

Onze vriendin vond dit zo toevallig, dat ze het aan ons vertelde. Maar ik vraag me af of dit nu toeval is of is er sprake van iets anders?

Wie daar niet aan twijfelde, was Ignatius van Loyala (1491-1556), de stichter van de jezuïetenorde. Ignatius zag achter veel gebeurtenissen de wil van God en was daar ook voortdurend naar op zoek. Zo reed hij op een dag op zijn ezel toen er een Moor naast hem kwam rijden die hem zwaar beledigde. Ignatius wilde de Moor wel aan zijn dolk rijgen, maar was er niet zeker van of God daarmee instemde. Hij besloot zijn ezel bij de volgende wegsplitsing de vrije teugel te geven. Als het dier dezelfde weg zou kiezen als de Moor, was dat een teken om hem dood te steken. Op deze wijze ontdekte Ignatius dat het Gods Wil was om de Moor te laten leven.

Deze anekdote wordt verteld door de bejaarde jezuïet Paul de Chavigny de Blot (geb. 1924), sinds 2006 hoogleraar Spiritueel Management aan de Nyenrode Business Universiteit. In zijn oratie ontvouwde hij zijn visie: ‘In elke medewerker zijn innerlijke zekerheden nodig, ontstaan vanuit een spirituele visie, geworteld in een gemeenschappelijke spirituele bron van ondernemingsvisie en corporatieve spiritualiteit.’

Pater de Blot definieert het begrip ‘spiritualiteit’ als ‘innerlijke ervaring die mijzelf overstijgt, richting geeft aan mijn leven en mijn bestaan zinvol maakt’. Spiritualiteit heeft evenals religie betrekking op een bovennatuurlijke of niet-empirische werkelijkheid. Maar het zou dom zijn om het religie te noemen, want dat woord roept bij velen negatieve associaties op. Het doet denken aan dogmatisch leergezag, starre regels, lege rituelen en conflicten met andersdenkenden. Spiritualiteit klinkt veel beter en kan voor iedereen wat anders betekenen. Het is vaak een soort religie à la carte, waarbij men vrijelijk elementen kan overnemen uit diverse religieuze en occulte tradities. De nadruk ligt op individuele ervaringen en persoonlijke groei. Spiritualiteit wordt gewoonlijk aangeboden in de vorm van cursussen of seminars. Het is een product dat verhandeld kan worden, een soort rebranding van religie, die goed past binnen het marktdenken. Gods Wil is niet iets waar moderne managers mee uit de voeten kunnen.

Maar dat is geen probleem omdat we volgens De Blot evengoed kunnen spreken over ‘zinvol toeval’, een betekenisvolle samenloop van omstandigheden die zich niet rationeel laat verklaren. Ignatius liet zich dikwijls leiden door het toeval en maakte optimaal gebruik van mogelijkheden die zich toevallig voordeden. Dit is ook weggelegd voor spirituele managers, die niet alles rationeel willen plannen. De Blot verwijst daarbij naar het boek Management met synchroniciteit van dr. Ruud Heijblom (2005), die hierover ook een hoofdstuk schreef in De brug naar business spiritualiteit (2006), een uitgave van Nyenrode. ‘Synchronisch management is momentmanagement: het juiste moment waarin de dingen tezamen komen gezien je bestemming’, aldus De Blot.

De term synchroniciteit werd oorspronkelijk bedacht door de psychiater Carl Gustav Jung. Hij merkte op dat een innerlijke voorstelling of gedachte een opvallende overeenkomst kan vertonen met een uiterlijke gebeurtenis, zonder dat er sprake is van een causaal verband. Zulke zinvolle coïncidenties treden volgens hem vooral op in crisissituaties, wanneer er sprake is van sterke archetypische emoties. Jung heeft het over een niet aan ruimte of tijd gebonden Zin, die zich zowel in de psyche van een persoon als in een concrete gebeurtenis uitdrukt, zonder dat die twee elkaar beïnvloeden. Magische krachten spelen daarbij geen rol, want zulke ideeën acht Jung kenmerkend voor de primitieve mens.

Ruud Heijblom beschouwt synchroniciteit als ‘de verbinding tussen een innerlijke gedachte (intentie) en een uiterlijke manifestatie’. Externe omstandigheden kunnen onze intenties en gemoedstoestand reflecteren. Heijblom gelooft dat intenties een soort ‘magneetwerking’ hebben. Dingen komen niet toevallig op je pad. Ze hebben een bedoeling en kunnen je naar je bestemming leiden. Het is ‘alsof een grote onzichtbare hand iets naar je toestuurt’. Betekenisvolle toevallen zijn naar zijn oordeel van belang voor managers omdat ze mogen worden gezien als een signaal dat men in de goede richting gaat. Als je het gevoel krijgt dat er een samenhangend patroon zit in toevallige gebeurtenissen en dat dingen onafwendbaar bij elkaar komen, dan weet je dat je een goede verbinding hebt met het krachtenveld.

Je mag er dan op vertrouwen dat je op het goede spoor zit en dat je intuïtief de juiste beslissingen neemt.

De vraag of er méér is dan toeval, wordt bevestigend beantwoord vanuit de religie en de spiritualiteit, waaraan Jung ook nog zijn visie toevoegt. Een andere vraag is of het in het begin van dit stukje beschreven ‘zinvolle toeval’ toegeschreven zou kunnen worden aan helderziendheid.

Ik ben benieuwd wat de meningen en ervaringen zijn van het kennisnetwerk!

Bronnen:

Het 'outside the box' denken

2009-12-27T15:53:00.007+01:00

Verbind deze negen punten door vier rechte lijnen te

trekken zonder je pen van het papier te halen

Outside the box-denken is een modewoord in managementkringen. Letterlijk betekent het buiten de doos-denken, waarbij met de doos het bestaande denkkader van een organisatie wordt bedoeld.

Binnen organisaties dreigt het gevaar van groepsdenken, waarbij een groep van op zich zeer bekwame personen zodanig wordt beïnvloed door groepsprocessen, dat de kwaliteit van groepsbesluiten vermindert. Om hardnekkige problemen te boven te komen, moet men soms buiten de bestaande denkkaders kunnen treden. Dit wordt bereikt door creatieve technieken zoals brainstormen te gebruiken.

Het eerste gebruik van deze term wordt toegeschreven aan Mike Vance, een management consultant bij de Walt Disney Company. De oorsprong ligt in de oplossing van een raadsel, waarbij negen punten met vier rechte lijnen doorkruist moeten worden. De enige manier om deze puzzel op te lossen is door buiten de kaders van de ‘doos’ te treden.

Bron: Wikipedia waar je ook de oplossing vindt!

Outside the box-denken is natuurlijk niet alleen voorbehouden aan organisaties, maar helpt ook op individueel niveau om problemen buiten de traditionele oplossingsrichtingen te benaderen. We zijn geneigd oplossingen voor vraagstukken te zoeken in de ons aangeleerde methoden en technieken; dat wat we niet weten of geleerd hebben, wordt niet in de oplossingsrichting betrokken. Zo liggen vraagstukken betreffende ons universum (oneindigheid, zwaartekracht, ruimte en tijd) grotendeels buiten ons kennisspectrum. Het vergt 'grote denkers' als Newton en Einstein om ons op oplossingsrichtingen te wijzen. In een volgend artikel laten we zien hoe Newton de basis legde om de meer dan 2000 jaar oude paradox van "De schildpad en de haas' op te lossen.

Help – Abonneren op berichten

2009-12-25T23:11:00.022+01:00

Berichten van kranten, tijdschrift, blogs en andere nieuwsbronnen kunt u rechtstreeks in uw computer (browser) ontvangen via internet. Dit noemen we ‘newsfeeds’ en u hebt daar een ‘newsreader’ (RSS-reader) voor nodig. Het protocol daarvoor heet XML.

Wat is RSS?

RSS staat voor Really Simple Syndication en is een formaat om content te syndiceren. RSS is een toepassing van de internetmetataal XML. Met RSS en XML is het aanbieden van externe content op uw newsreader makkelijker dan ooit.

Maar wat betekent dit voor u?

Veel internetters surfen dagelijks naar een aantal 'vaste' websites waar zij informatie vandaan halen. Dit is vaak een tijdrovende bezigheid. Immers men weet niet van te voren of een bepaalde site ook daadwerkelijk nieuwe informatie bevat.

Met behulp van een RSS-reader wordt een site of browser automatisch ge-update zodra een van de geselecteerde bronnen nieuwe informatie toevoegt. Er komt eigenlijk geen mensenhandeling meer aan te pas!Met RSS wordt dit een stuk makkelijker. RSS zorgt er namelijk voor dat u pagina's of artikelen als "item" op kunt nemen in een RSS-bestand. Dit noemen we een RSS-feed (aanbieder van content). Mensen die deze RSS-feed bekijken met een RSS-reader kunnen elke keer zien of er iets nieuws op een site is geplaatst. Met een druk op de knop kan men het nieuwe artikel lezen. Zo worden alle bezoekers automatisch op de hoogte gehouden van nieuwe zaken zonder dat ze een mailtje hoeven te ontvangen. RSS is daardoor uitermate geschikt voor sites die vaak updaten. De typen sites die het meest van RSS gebruik maken, zijn dan ook nieuwssites (kranten, tijdschriften, etc.) en zogenoemde weblogs (zoals Het Wijze Web).

Hoe weet ik of een site een RSS-feed heeft?

RSS-feeds zijn over het algemeen te herkennen aan de aanwezigheid van een rechthoekig, oranje blokje met daarin de witte letters XML of een blauw blokje met de tekst RDF. Andere mogelijkheden zijn louter tekstuele verwijzingen in bewoordingen als RSS, ATOM en XML, al dan niet in combinatie met de term 'syndicatie'. Deze tekst of afbeelding is met een hyperlink verbonden met de RSS-feed.

Bron: De Rode Olifant

Gratis RSS-readers

Er zijn verschillende soorten RSS-readers. Sommige readers zijn webbased (via de browser), terwijl andere vanaf je desktop werken (via apart te installeren software). Hieronder een overzicht van webbased readers en readers die je moet downloaden en installeren op je eigen computer.

Webbased RS- readers

Het voordeel van een webbased RSS-reader is dat je je favoriete feeds vanaf elke computer die met het internet verbonden is, kunt lezen. Ook als je niet online bent, worden de RSS-feeds weergegeven door de reader.

Nadelen van een webbased reader zijn dat het over het algemeen allemaal wat langzamer werkt dan een desktopreader en dat je afhankelijk bent van de bereikbaarheid van de website van de RSS-reader.

Google Reader

Controleert of er updates zijn voor websites en blogs die de gebruiker heeft opgegeven. Favoriete nieuwsitems kunnen eenvoudig gedeeld worden met vrienden.

Bloglines

Een bekende RSS-reader. Een leuke optie voor webloggers is dat je alle RSS-feeds waarop je geabonneerd bent in je weblog kunt laten opnemen. Dit wordt een "blogroll" genoemd.

NewsIsFree

Naast een directory voor RSS-feeds, is NewsIsFree ook een webbased RSS- aggregator. Je kunt zelf pagina's samenstellen met je favoriete feeds en deze zelfs doorsturen naar vrienden en collega's.

Desktop RSS-readers

Zoals gezegd moet je de desktop RSS-readers eerst downloaden en installeren op je eigen computer.

FeedDemon

Dit vind ik een uitstekende RSS reader. De indeling is zeer overzichtelijk. Je kunt verder makkelijk werken met dit programma. Een nieuwe feed toevoegen gaat snel en eenvoudig. De software is bovendien gratis te gebruiken.

RSSOwl

Een Java feed reader die geschikt is voor Windows, Linux en de Mac.

FeedReader

Een bekende gratis feed reader voor Windows. Alle RSS versies worden ondersteund.

* BottomFeeder http://www.cincomsmalltalk.com/BottomFeeder/

Een gratis RSS aggregator die ook op Linux systemen werkt. Ook Mac-
gebruikers zouden BottomFeeder moeten kunnen draaien.

Bron: Mijn Homepage

Help – Hoe kan ik reageren?

2009-12-25T21:48:00.008+01:00

U kunt reageren via het reactieformulier en via e-mail. Het e-mailadres vindt u in het volledige profiel.

Uit het vaak privékarakter van uw inhoudelijke reacties blijkt dat het reactieformulier op het blog meer is bedoeld voor algemene opmerkingen over het blog zèlf.

Dat heeft u haarfijn aangevoeld door inhoudelijke reacties per e-mail te versturen. Te meer ook dat op deze manier uw privacy gewaarborgd blijft en zoekmachines uw opmerkingen niet kunnen registreren en verspreiden op het internet.

Ernst Bloch - De filosofie van de 'hoop'

2009-12-18T22:15:00.021+01:00

Met de filosoof Ernst Bloch (1885-1977) openen we 'Het Wijze Web'. Deze Duitse filosoof wordt wel de filosoof van de 'hoop' genoemd, omdat zijn originele denkbeelden veelal betrekking hebben op hoop. Hoop op een betere toekomst, hoop op een betere wereld en met name ook hoop in de zin van de verwezenlijking van idealen in het 'niet-nu'.
Bloch heeft een utopische zienswijze, door zijn blik te richten op een betere wereld, een wereld van vrede en gerechtigheid. Bloch is niet alleen een marxistisch filosoof maar ook een atheïstisch theoloog. Hij wilde de tegenstellingen tussen God en mens, hemel en aarde, christendom en atheïsme overbruggen.
In zijn eerste boek 'Geist der Utopie' (1918) formuleert Bloch de grondslag voor zijn latere oeuvre, met als belangrijkste werk de vijf delen van 'Das Prinzip Hoffnung' (1947). In het eerste deel 'Kleine Tagträume' worden allerlei dagelijkse ervaringen beschreven die refereren aan hopen en verlangen naar ‘meer’ en ‘beter’. Dagdromen vormen voor Bloch het empirische materiaal voor de 'nog-niet' bestaande toekomst. Het tweede deel' Das antizipierende Bewusstsein' vormt de wijsgerige onderbouwing van de utopische verwachtingen. De overige delen van dit boek onderbouwen de verwachtingen verder. Nog weer later postuleerde hij dat concentratie op succes op korte termijn gemakkelijk kan leiden tot het uit het oog verliezen van het uiteindelijke doel.
Dat Bloch als filosoof van de hoop ook heden ten dage nog kan inspireren, bewijst de uitgave van het boek 'Hoop' (2009) geschreven door Ronald van der Vorst.
Met het onderstaande citaat uit 'Hoop' wil ik de lezersvraag inleiden: "Hoop is de remedie tegen apathie, tegen fatalisme, wanhoop, en is bovenal iets dat aangeleerd moet worden. Het is een onzeker gevoel en een voorbeeld van uitgestelde behoeftebevrediging.”
Wat is uw mening over deze stelling, in relatie tot het postulaat van Bloch dat de verwezenlijking van het 'niet-nu' bevordert wordt door uitgesteld verlangen.

Bronnen:

Samenvatting van de reacties

Gezien het feit dat sommige lezers dezelfde opmerkingen plaatsten, geef ik u een puntsgewijze samenvatting:

Hoop heeft verschillende betekenissen

In het christendom behoort Hoop tot de trits christelijke deugden ‘geloof’, ‘hoop’ en ‘liefde’. Hoop verwijst hierin direct naar het hiernamaals, waar na een deugdzaam en godsvruchtig leven een mooier en beter ‘zijn’ te wachten staat. Een voorbeeld van uitgesteld verlangen.

Dit in tegenstelling tot de filosofie van Bloch, die als marxist wel degelijk streefde naar een betere wereld binnen afzienbare tijd, een toekomst waarin vrede, vrijheid en gelijkheid de pijlers onder een nieuwe samenlevingsvorm zouden moeten zijn. Hij werd hierin ernstig teleurgesteld. Eerst door de opkomst van het nazisme in het vooroorlogse Duitsland, waardoor hij uitweek naar andere landen in Europa om uiteindelijk in de Verenigde Staten terecht te komen. In de universiteitsbibliotheek van Harvard schreef hij zijn magnum opus “Das Prinzip Hoffnung”. Na de oorlog vestigde hij zich in de DDR en werd wederom teleurgesteld door de bouw van de Berlijnse muur (1961). Hij vertrok naar West-Duitsland, waar hij in 1977 stierf.

Hoop heeft verschillende gevoelswaarden

Verhelderend is ook het aangereikte onderscheid in ‘valse hoop’,’negatieve hoop’ en ‘positieve hoop’. ‘Valse hoop’ als er sprake is van verwachtingen die menselijkerwijs niet zullen uitkomen; ‘negatieve hoop’ als de gevoelswaarde negatief is (de mens lijdt het meest door het lijden dat hij vreest); ‘positieve hoop’ als extra stimulans om de doelstellingen te verwezenlijken.

Het verschil tussenhoop op korte en op lange termijn

Opgemerkt werd dat ideaaltypische verwachtingen te maken hebben met hoop op lange termijn (het ‘niet-nu’), in tegenstelling tot makkelijk te realiseren verwachtingen die op korte termijn haalbaar zijn.

Hoo p als persoonsgebonden fenomeen

Hoop hangt af van de persoon, zijn omstandigheden en behoeften. Hoop als uitgestelde behoeftebevrediging maakt dat we ons willen inzetten voor iets of voor anderen. Hoop behoort tot de essentie van de mens.

Over het ‘nu’ en het ‘niet-nu’

Interessant is ook het refereren aan de financiële wereld, waar hypotheken, leningen en creditcards de verwezenlijking van de behoeften in het ‘nu’ realiseren, terwijl met name verzekeringen, sparen en beleggen het uitgestelde verlangen vertegenwoordigen en in het ‘niet-nu’ thuishoren.

Frank William, 21 december 2009